Het verhaal van een dressuurpaard

bruin-paard

Het verhaal van een dressuurpaard

Het mooie aan ons werk is dat deze zo veelzijdig is. We mogen op allerlei manieren met dieren bezig zijn. Tegenwoordig is dit vaak met honden, maar ook andere dieren komen wel eens langs gevlogen of gerend. In deze blog wil ik het bijzondere verhaal met jullie delen van een paard die ik heb mogen behandelen.

Het verhaal van DJ, een dressuurpaard

DJ was als pensionpaard te gast bij een dressuurstal. De eigenaar van DJ was wanhopig aangezien er geen land met hem te bezeilen was. Ze was hem al een jaar aan het trainen, maar zodra hij onder zadel was, zwaaide hij onafgebroken met zijn hoofd, alsof hij iets van zich af moest schudden. Diverse dierenartsen en alternatief werkende dierengeneeskundigen hadden hem al onderzocht en zelfs behandeld, maar zonder enig zichtbaar resultaat. Als DJ in de wei stond of op stal bleek er niets aan de hand en was er niks bijzonders aan hem te merken. Daarom kwam hij in het pension bij kenners van dressuurpaarden. In het verleden was DJ al door verschillende ruiters getraind; helaas niet altijd even vriendelijk. Dat verklaarde iets van zijn gedrag. De trainster boekte voorzichtig aan resultaat met rijden en geleidelijk aan werd het schudden beperkt tot momenten van ontspanning tijdens de oefeningen. Na flink oefenen en veel weidegang, waarbij hij alle stress uit zijn lijf kon racen, was hij op een gegeven moment zelfs zover dat hij wedstrijden kon rijden. Al vrij snel liep hij de sterren van de hemel en ging alles wonderbaarlijk goed. Zowel DJ als ruiter hadden echt plezier en op menig ereronde mocht hij zelfs aan kop lopen. Tot het moment dat hij moest gaan lopen op muziek…. De stress van weleer kwam onmiddellijk terug. Als hij de muziek op afstand alleen al hoorde, kwam de spanning naar boven en vluchtte soms achterwaarts de ring weer uit. Publiek en tribunes in combinatie met muziek leverde voor hem een levensbedreigende angst op, die uitmondde in blinde paniek.

paard-en-mens

Mijn contact met hem

Vandaar dat de trainster mij vroeg om contact met hem te leggen en waar nodig te behandelen. Tijdens mijn contact met hem, werd al snel duidelijk dat zijn chakra’s grotendeels dicht zaten, waardoor hij niet voldoende geaard was. Dat is dan weer terug te zien in een stuk onzekerheid. Terwijl ik met hem bezig was, liet hij een warboel van beelden zien. Dieren communiceren vaak in beelden, die je als tolk mag vertalen in voor ons begrijpelijke taal. Niet altijd even makkelijk, vooral als het dier staat te popelen om zijn verhaal te doen. Ik kan dat het beste vergelijken met het binnenkrijgen van een zip-bestand, dat nog uitgepakt moet worden en waarbij heel veel informatie tegelijkertijd loskomt. De beelden die hij liet zien, liepen grotendeels door elkaar. In eerste instantie kon ik er werkelijk geen touw aan vastknopen. Wat het meest duidelijk naar voren kwam, was het onbegrip tussen mens en paard waar hij voorheen tegen aan liep. Hij was zeer ongeduldig om alles te willen vertellen en liet alvast heel wat verdriet zien, wat er onlosmakelijk bij hoorde.

Lang geleden…

Er was sprake van een diepliggend trauma van zeer, zeer lang geleden. En dat is dan ook weer zoiets. Wij mensen staan er niet zozeer bij stil dat ook dieren last kunnen hebben van vorige levens. Voor sommigen van jullie is dat misschien lastig te geloven. Maar na zoveel gesprekken met dieren, die met ballast uit voorgaande levens te kampen hebben, ben ik gaan begrijpen dat dit voor hen een hele belangrijke reden kan zijn voor trauma’s in het nu. DJ liet me beelden zien vanuit de Romeinse tijd, waarin hij als prachtige spierwitte hengst voor een strijdkar in de arena moest rijden. Het ging er behoorlijk ruig aan toe; er was sprake van een zeer heftige strijd, waarbij hij ten overstaan van een joelende menigte vermoord werd omdat hij door anderen werd overreden. Het hele verhaal ging als een flits aan me voorbij, maar was zeer intens. Hij had zoveel verdriet dat hij zijn hoofd in mijn schoot legde en steun zocht. Deze grote jongen was een zeer gevoelig zieltje. Met behulp van mijn gidsen heelde ik hem tijdens zijn verhaal en na afloop voelde hij een heel stuk lichter aan.

bruin-paard-oog

Zijn wensen

Hij gaf een paar dingen aan, die hij graag zou willen. Zo wilde hij graag voor een volgende wedstrijd een labradoriet (bechermende steen) bij zich dragen. In de wei zou hij zo graag zonder halster willen lopen; gewoon even helemaal vrij zijn. En hij wilde heel graag voor een wedstrijd moed ingesproken krijgen. Gewoon even fluisteren dat hij het wel degelijk kon en dat ze het volste vertrouwen in hem hadden.

Met zijn wensen werd met deze kennis volop rekening gehouden. De eerste wedstrijd na de behandeling liet een heel andere DJ zien. Er was geen sprake meer van paniek, alleen wat “gezonde” spanning. Hij bleef redelijk bij de les tijdens de wedstrijden en haalde zelfs goede scores.

paard-en-mens

Een terugval

Een seizoen verder, kreeg hij wat terugval. Tijdens een klassieke proef was hij opnieuw erg gespannen, maakte zich druk om van alles, schrok snel en vertoonde weer oncontroleerbaar gedrag. Deze laatste wedstrijd was dan ook mét tribunes. Dus was het opnieuw tijd voor een behandeling. Bij het contact leggen, herkende hij me meteen en legde hij zijn hoofd tegen het mijne. Zijn verdriet was voelbaar en opnieuw zaten alle chakra’s flink dicht. Hij liet opnieuw beelden zien, nu van het lopen in de bak mét tribunes. Hij was superonrustig en durfde niet zo goed. Ik legde hem uit dat ik op de tribune bij hem zou gaan zitten en vroeg mijn gidsen dit ook te doen. Hij bleef nerveus en kwam voor me staan. Hij gaf aan dat hij bang is om te falen. Hierop vroeg ik hem om mij hem te leren berijden. Ik kan absoluut niet paardrijden, dus als er iemand hier zou gaan falen, ben ik dat wel. Hij zou me volledig moeten sturen en begeleiden. Ik klom op zijn rug en hij liep voorzichtig rondjes. Ik probeerde te balanceren en stond toe dat hij aanwijzingen gaf. Hij ging hier zo in op, dat hij de tribune helemaal vergat. Hij corrigeerde me waar nodig, waardoor ik zijn zelfvertrouwen zag groeien. Ik sprong er weer af en hij legde opnieuw zijn hoofd tegen mij aan. Toen ik vroeg hoe hij zich nu voelde, gaf hij aan zich beter te voelen, alhoewel hij nog steeds wat onzeker bleef. Ik liet hem nu kijken naar de tribunes met al mijn gidsen, die hem aanmoedigden en vroeg hem of dit echt eng aanvoelde. Heel zachtjes fluisterde hij dat het helemaal niet eng was. Ik drukte hem op het hart om dit beeld vast te houden telkens als hij voortaan langs een tribune loopt. Ondertussen gaf hij nog nieuwe beelden door, waarbij er veel te veel van hem gevraagd is als jong veulen. Hij liet zien dat hij werd uitgelachen als er iets niet goed ging bij wat oefeningen. Deze pijn heeft zich diep in hem verankerd. Dit deel heelde ik voor hem en gaf hem het vertrouwen mee dat hij nodig heeft in het nu.

bruin-paard-buiten

De sterren van de hemel lopen

Na deze behandeling loopt hij de sterren van de hemel. Hij krijgt fantastische punten voor het draven tijdens wedstrijden, aldus een blije trainster. Gedurende de volgende paar wedstrijden tune ik telkens even op hem in om hem mentaal bij te staan. Ik ervaar bij ieder contact meteen zijn onrust en voel hartkloppingen. Hij zoekt opnieuw veel steun, maar ik praat hem de benodigde moed in, herinner hem nog even aan de verankerde beelden en laat hem beelden zien van een joelend publiek… speciaal voor hem. En dan?…. dan zie ik hem rechtop gaan lopen…en zie ik hem veranderen in een trotse vent.. paraderend voor het publiek. Iedere keer een stapje dichterbij zekerheid en vertrouwen, net zolang tot hij het zelf kan.

* In verband met de privacy is de naam van het paard in dit verhaal veranderd.

Geen reacties

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.